دسته‌بندی نشده
سحر دولتشاهی:

پیشنهاد همکاری فرهادی را برای «درباره الی» نپذیرفتم چون به بیضایی قول داده بودم

‎سحر دولتشاهی که این روزها فیلم «رضا» را در گروه هنر و تجربه روی پرده دارد، در گفتگوی تصویری با مجله فیلم، حرف های جالب و متفاوتی در مورد خودش زده و به مقاطع مختلف زندگی و حرفه اصلی اش و علایقش در سینما،
‎اشاره ‌کرده است. در ادامه بخش‌های مهم مصاحبه او را خواهید خواند:

‎من در خانواده‌ای بزرگ شدم که همگی اهل کتاب خواندن بودند. بزرگ‌ترین تفریح ما سینما و تئاتر رفتن بود. پدرم به سینما علاقه‌ی زیادی داشت اما هیچ وقت دنبال این حرفه نرفت و شاید در برابر اینکه من نیز وارد این حرفه بشوم یک نوع مقاومت داشت. مادرم زن بسیار قدرتمندی بوده. او ورزشکار است و رشته تخصصی‌اش شناست. خودم هم نجات‌غریق شنا هستم و  تمام دوره‌های این حرفه را گذرانده‌ام.

‎من هنوز انرژی اصلی‌ام را برای ادامه بازیگری، از تئاتر می‌گیرم. خیلی مدیونم به مدیوم تئاتر و اگر تئاتر کار نکنم، در بازیگری احساس تنگدستی می‌کنم.

‎معمولا اولین محرکی که حضور در یک کار را برایم جذاب می‌کند این است که احساس کنم آن نقش یک کشف و شهود جدیدی دارد. ممکن است بازیگر با یک تم مشخص در ۲۰ فیلم هم بازی کند اما اگر درک درستی از نقش داشته باشد و سر جایش قرار بگیرد، شاید هیچ اتفاق بدی در بازیگری برایش نیفتد.

فکر می‌کنم هر بازیگری در طول سال‌های فعالیتش به یک سبک و سیاق شخصی رسیده است. بازیگرانی که در سینما ماندگارترند، ایده‌های شخصی دارند که نمی‌شود آن‌ها را به تکنیکی و حسی بودن محدودشان کرد.

‎خیلی دوست دارم در فیلم‌های‪ ‬فانتزی‪ ‬ ‎و کمدی بازی کنم و فکر می‌کنم این قابلیت را داشته باشم که بتوانم کار طنز هم انجام دهم.

‎زمانیکه برای بازی در فیلم «وقتی همه خوابیم» آقای بیضایی قرارداد بستم و از دفتر ایشان بیرون آمدم، آقای فرهادی برای بازی در فیلم «درباره الی» با من تماس گرفتند و پیشنهاد همکاری دادند. خیلی دوست داشتم در گروه بازیگران فیلم «درباره الی» قرار بگیرم اما چون به آقای بیضایی قول داده بودم نمی‌توانستم در این فیلم بازی کنم.

‎من فیلم «ارادتمند؛ نازنین، بهاره و تینا» را دیدم و به نظرم حیف است که این فیلم اکران نشود. آقای کاهانی این فیلم را با جسارت زیادی ساختند و فیلمشان نکته‌ی حساسیت‌برانگیزی ندارد.

فکر می‌کنم با موبایل رفتن سر صحنه فیلمبرداری به معنای ارتباط داشتن با دنیای بیرون فیلم نیست. مثلا من خیلی گیم بازی می‌کنم و احساس می‌کنم انجام این کار در بین فواصل فیلم‌برداری به من تمرکز بیشتری می‌دهد.

‎من نه به این مسئله اعتقاد دارم که یک بازیگر باید سرش را بیندازد پایین و برود کارش را بکند و نسبت به محیط اطرافش و جریانات بی‌تفاوت باشد و نه به این معتقد هستم که بازیگر یک مُصلح اجتماعی است و باید از همه حرفه های دیگر سر در بیاورد و آنها را انجام دهد. فکر می‌کنم اگر بازیگر در فضای خارج از حیطه اش، یک هدف مشخص را دنبال کند و آن هدف را نشانه‌گیری کند و جلو برود، عملکردش موثرتر خواهد بود.

فیلم‌نیوز

پاسخی بگذارید